Zenginin biri ölümden ve kabirdeki yalnızlıktan çok korkuyormuş.
"Öldüğüm
geceyi kim kabre girerek sabaha kadar benimle geçirirse servetimin yarısını ona
bağışlıyorum" diye vasiyet etmiş.
Öldüğünde "Kim birlikte kabre girip
sabahlamak ister?" diye araştırmışlar. Kimse çıkmamış. Nihayet bir hamal,
"Benim sadece bir ipim var, kaybedecek bir şeyim yok. Sabaha kadar durursam
zengin olurum." diye düşünerek kabul etmiş. Vefat eden zengin ile birlikte
defnetmişler. Sorgu sual melekleri gelmiş. Bakmışlar kabirde bir ölü, bir canlı
var.
"Nasıl olsa bu ölü elimizde... Biz şu canlı olandan başlayalım" demişler
ve hamalı sorgulamaya başlamışlar.
"O ip kimin? Nereden aldın? Niye aldın?
Nasıl aldın? Nerelerde kullandın?" Sabaha kadar sorgu sual devam etmiş, adamın
hesabı bitmemiş. Sabahleyin kabirden çıkmış.
- Tamam, servetin yarısı senin,
demişler.
- Aman,demiş hamal, istemem, kalsın. Ben, sabaha kadar bir ipin
hesabını veremedim. O kadar servetin hesabını nasıl veririm??
